نام : گمنام                                    شهرت : آواره                                          محل صدور : دریا

محل تولد : بهار                             نام مادر : چشم گریان                                 نام برادر : انتظار

جرم : عاشقی                                تلفن : 220 کسی خونه نیست                        خون : نفت سیاه

آدرس : خیابان جدایی کوچه تنهایی پلاک غم             بازخواست  : قیامت            نام دفتر : ستاره ی شب 

این دفتر دیوان من است                                                                   محصول خیالات پریشان من است

خواهش ز تو دارم که کثیفش نکنی                                               چون عشق به آن مایه ی ایمان من است

می گشایم این دفتر افسانه را

                                                                                    تا ببینی خاطرات یک نفر دیوانه را

تو کتابها تو کلاس و مدرسه تو جهانها

                                                                                    اولین چیزی که یاد گرفتم این بود

      I LIVE YOU

من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی

                                                            ولی با خفت و خواری پی بشم نمی گردم

گوهر خود را فرن بر سنگ هر نا قابلی

                                                            صبر کن پیدا شود گوهر شناس قابلی

ز هوشیاران عالم هر که را دیدم غمی دارد

                                                                                    دل دیوانه شد  دیوانگی هم عالمی دارد

آنقدر آه کشیدم که دگر سیر شدم                                            

گر صورتم جوان است ولی پیر شدم

در جوانی ناله کردم کسی یادم نکرد

                                                                                    در قفس جان دادم و صیاد آزادم نکرد

مرا دردی است اندر دل اگر گویم زبان سوزد

                                                                                   اگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد

می روم دورتر از تو با دنیا ی خود خلوت کنم

                                                                                    باید آخر من به این دیوانگی عادت کنم

زندگی اندیشه ای بیهوده است

                                                                                    پایه اش از بیخ و بن فرسوده است

زندگی چیست ؟ خون دل خوردن

                                                                                    اولش رنج آخرش مردن

" آرزومند طلوع شادی و غروب غمهایت " " سبز و آسمانی باشید "

" با کلید محبت قفل قفس قلبم را می گشایم و پرنده ی کوچک سلام را در آسمان نیلگون وجودم رها می سازم امیدوارم که پذیرا باشید .. "

سلام

سلام بر این همه زیباییت

سلام

سلام بر این همه صفا و دوستی و مهربانییت

من امیدوارم که این سلامی را که از اعماق وجود سرچشمه می گیرد و از مو برگ های وجودم گذر می کند و به گرمی به تو می رسد پذیرا باشی ...

نفرین به عشق و عاشقی  : I NEVER NOT FOR GOT YOU

" بدترین شکل دلتنگی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید "

با آنکه می دانم مهربان نیستی

                                                                                                مهرت به دلم نشست

با آنکه می دانم عاشقم نیستی

                                                                                                عشقت دیوانه ام کرد

با آنکه می دانم دوستم نداری

                                                                                                دوستت دارم

با آنکه می دانم رویایی به نام من نداری

                                                                                                ملکه ی رویاهات بودم

با آنکه به من ایمان نداری

                                                                                                به تو مومن شدم

سلام :

سلامی به لطافت گل و به قاطعیت ساقه و به تحریک امواج و به بلندی ابدیت تقدیم به تو مهربانم .

روزی که از مادر متولد شدم صدایی در گوشم زمزمه کرد و که تا آخر عمر با تو خواهم ماند ... گفتم : تو کیستی ؟

گفت " غم " " من فکر می کردم که غم عروسکی است که با آن بازی خواهم کرد ولی فهمیدم که من عروسکی هستم بازیچه ی غم "

بیا تا هر دومون دیوانه باشیم

                                                                                    یکی شمع و دیگری پروانه باشیم

"بنام تک ستاره ی قلبم که تو باشی "

عزیزم :

سلام عزیزم می خواستم هدیه ای برات بفرستم تا به تو بگویم "دوستت دارم "

آیینه گفت : مرا بفرست تا چهره ی زیبایش را در خود نمایان سازم .

شمع گفت : مرا بفرست تا روشنی بخش شبهای او باشم .

پروانه گفت : مرا بفرست تا با بالهایم او را باد بزنم .

ناگهان صدایی به گوشم رسید

صدای قلب شکسته ی من بود

می گفت مرا بفرست تا به او بگویم

دوستت دارم عزیزم

در این بازار داغ نا امیدی                                                    تو را باور کنم با چه امیدی

قسم به LOVE  پاکم

به عشق  YOU  هلاکم

ای گل ریشه ریشه  I LOVE YOU  همیشه

آرزومند طلوع شادیها و غروب غمهایت

                                                            برات آرزوی موفقیت می کنم

                                                                                                در تمام مراحل زندگی ات دارم

ساختم با آنکه عمری سوختم

                                                سوختم یک عمر تجربه آموختم

یادمان باشد اگر محفلمان بود خالی

                                                طلب عشق زهر بی سراپایی  نکنیم

خدایا در شب بختم بسوزان

                                                ولی محتاج نامردان مگردان

عشق درمان هزاران درد است

                                                هر که از عاشقی بنالد به یقین نامرد است

عاشق شدی ترکش کن

                                                اگر برگشت مال توست

اگر برنگشت قسمتت نیست

آنقدر از زندگی سیرم

                                    که روز مرگم را جشن می گیرم

هر که دلی داشت به دلدار می داد

                                                دل نفرین شده ماست که تنهاست

به مد پوشان بگویید  

                                                آخرین مد کفن است

زندگی آب روان است چه روان می گذرد

                                                            سرنوشت هر چه باشد همان می گذرد